Kopschoppers

Moge het voor de heer Ronald Koeman een troost zijn dat de pennen reeds lang voor afreis diep in vitriool gedoopt werden. Alles minder dan de Wereldtitel - graag met academisch, zwierig totaalvoetbal - zou voor onze Noorderburen immers de totale nederlaag impliceren.

De prelude was weinig veelbelovend. De uitzwaai interlandjes tegen Algerije (0-1 verlies) en Oezbekistan (nipte 2-1 winst) waren niet om aan te zien. Alsof het vuur nog niet hevig genoeg brandde na de veelbesproken niet-selectie van PSV-er Joey Veerman. 

Pas op, er mogen vragen gesteld bij de wisselstrategie van de bondscoach, zowel tegen Japan als tegen Marokko, waardoor Nederland zich zonder meer aanpaste aan de opponent, daar waar geacht werd de eigen wil op te dringen. En toch. Wanneer deze gesteld worden uit wantrouwen, hetzij afkeer, in plaats vanuit een basisrespect, krijgt het hele theater een wrang, zelfs bijzonder ranzig randje.

Wie de persconferentie na de uitschakeling tegen Marokko wist te verdragen, kon zich dan ook slechts wentelen in plaatsvervangende schaamte. Schoppen op een lijk was het. Het gebrek aan fatsoen binnen het almachtige Nederlandse Media-Korps is haast even pijnlijk als lachwekkend. Arm, arm journaille.

Warme groeten uit België, Ronald.